cuchnąć () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) brzydko pachnieć, śmierdzieć
(1.1)
(1.1) Ten chłopak cuchnie, bo się nie myje.
(1.1) śmierdzieć, capić
cuchnięcie cuchnący
angielski: (1.1) stink duński: (1.1) stinke, hørme, dunste esperanto: (1.1) malbonodori, odoraĉi francuski: (1.1) puer niemiecki: (1.1) stinken norweski (bokmål): (1.1) stinke norweski (nynorsk): (1.1) stinke, stinka szwedzki: (1.1) stinka