aprobata ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) uznanie czegoś za dobre, słuszne, właściwe; akceptacja, zgoda, pochwała
(1.1) ;
(1.1) Dubbing do tego filmu zyskał aprobatę krytyków. (1.1) Rozciągnął szeroko wargi we właściwym sobie dziwnym grymasie, wyrażającym ironiczną aprobatę.
(1.1) afirmacja, akcept; aprobacja
(1.1) dezaprobata
(1.1) ocena, pochwała, zgoda
(1.1) aplauz, wotum zaufania
aprobacja , zaaprobowanie , aprobowanie , dezaprobata aprobować , zaaprobować , dezaprobować aprobatywny, aprobacyjny aprobatywnie, aprobująco, dezaprobująco
angielski: (1.1) approval arabski: (1.1) استحسان białoruski: (1.1) апрабацыя farerski: (1.1) loyvi francuski: (1.1) approbation hiszpański: (1.1) aprobación , beneplácito interlingua: (1.1) accollada, approbation, sanction jidysz: (1.1) הסכּמה (haskome) niderlandzki: (1.1) goedkeuring niemiecki: (1.1) Zusage , Zustimmung nowogrecki: (1.1) επιδοκιμασία , έγκριση rosyjski: (1.1) апробация słowacki: (1.1) uznanie ukraiński: (1.1) апробація węgierski: (1.1) jóváhagyás włoski: (1.1) approvazione