powstaniec ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) uczestnik powstania zbrojnego, insurekcji (1.2) gwara więz. chłopiec-żebrakSłowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 298. (1.3) gwara więz. nowicjusz w rzemiośle złodziejskim
(1.1)
(1.1) Pomnik „Mały powstaniec” to symbol udziału dzieci i młodzieży walczących w powstaniu warszawskim. (1.1) Był powstańcem styczniowym i w ramach represji odebrano mu majątek i zesłano na Syberię.
(1.1) powstaniec warszawski • powstaniec listopadowy • powstaniec styczniowy
(1.1) insurgent (1.2) pętak (1.3) pętak
powstanie , powstawanie powstawać , powstać powstańczy, powstaniowy
angielski: (1.1) insurgent białoruski: (1.1) паўстанец bułgarski: (1.1) четник czeski: (1.1) povstalec francuski: (1.1) insurgé kazachski: (1.1) көтерілісші niemiecki: (1.1) Aufständische rosyjski: (1.1) повстанец turecki: (1.1) başkaldırıcı, baştanımaz, asi, isyancı, isyankâr ukraiński: (1.1) повстанець włoski: (1.1) insorto