obietnica () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości
(1.1)
(1.1) Rosja oskarża NATO o złamanie obietnicy o nierozszerzaniu się na Europę Wschodnią.
(1.1) składać obietnicę • złożyć obietnicę • dotrzymać / nie dotrzymać obietnicy • złamać obietnicę • zwodzić obietnicami • niezawodna obietnica
(1.1) przyrzeczenie, słowo
obiecanie , obiecywanie , obiecanka , obiecek obiecać , obiecywać obiecujący obiecująco
obiecanki cacanki • obiecywać gruszki na wierzbie
albański: (1.1) premtim angielski: (1.1) promise arabski: (1.1) وعد (wa`d) baskijski: (1.1) agintzari, agintza, hitz, promes białoruski: (1.1) абяцанне bułgarski: (1.1) обещание chiński standardowy: (1.1) 誓约 (shìyuē), 宣誓 (xuānshì), 诺言 (nuòyán) chorwacki: (1.1) obećanje czeski: (1.1) slib duński: (1.1) løfte esperanto: (1.1) promeso estoński: (1.1) lubadus, vanne fiński: (1.1) lupaus francuski: (1.1) promesse hebrajski: (1.1) הבטחה (havtakhá) hiszpański: (1.1) promesa indonezyjski: (1.1) janji, sumpah, kaul interlingua: (1.1) promissa japoński: (1.1) 約束 jidysz: (1.1) צוזאָג (cuzog) kaszubski: (1.1) òbietnica kataloński: (1.1) promesa koreański: (1.1) 맹세, 서약, 약속 litewski: (1.1) įžadas , pažadas łaciński: (1.1) promissio łotewski: (1.1) apsolījums , solījums niderlandzki: (1.1) belofte niemiecki: (1.1) Versprechung , Versprechen norweski (bokmål): (1.1) løfte , tilsagn nowogrecki: (1.1) υπόσχεση , όρκος polski język migowy: portugalski: (1.1) promessa , voto , jura rosyjski: (1.1) обещание rumuński: (1.1) promisiune serbski: (1.1) обећање (obećanje) , заклетва (zakletva) słowacki: (1.1) prísľub , sľub , prísaha słoweński: (1.1) obljuba szwedzki: (1.1) löfte turecki: (1.1) söz, vaat, yemin, ant ukraiński: (1.1) обіцянка węgierski: (1.1) ígéret wietnamski: (1.1) lời hứa włoski: (1.1) promessa