__TOC__ vanta ()
przymiotnik (1.1) czczy, marny, próżny
(1.1)
vanto
vanta ()
czasownik nieprzechodni (1.1) brakować (1.2) potrzebować
(1.1-2) vanta, vantaði, vantað ()
(1.1) Hvað vantar þig? → Czego ci brakuje? (1.1) Ef það er eitthvað fleira sem ykkur vantar að vita, komið í samband við okkur. → Jeżeli jest jeszcze coś, co chcielibyście wiedzieć, skontaktujcie się z nami. (1.1) Það vantar alltaf eitthvað. → Zawsze czegoś brakuje. (1.2) Mig vantar hjálp frá ykkur. → Potrzebuję waszej pomocy.
(1.1) e-n vantar e-ð/það vantar eitthvað
(1.1) bresta
vöntun vana vanur van-