sonno ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sen (1.2) senność (1.3) spokój, cisza
(1.1-3) sonno; sonni
(1.1) sonno tranquillo / agitato / profondo / ristoratore → spokojny / niespokojny / głęboki / regenerujący sen • sonno eterno → sen wiekuisty • voce impastata di sonno → zaspany głos • pieno di sonno → śpiący, ospały • avere il sonno leggero / pesante → mieć lekki / twardy sen • avere sonno → być śpiącym • prendere sonno → zasypiać • malattia del sonno → śpiączka afrykańska (1.3) campagne / città immerse nel sonno → wsie / miasta pogrążone w ciszy
(1.3) calma, pace, quiete, silenzio, tranquillità
(1.1) veglia
sognatore , sognatrice , sogno , sonnellino , sonnolenza assonnare, assonnarsi, assonnire, assonnirsi, sognare, sognarsi, sonnecchiare assonnacchiato, assonnato, assonnito, insonnolito, sognabile, sognante, sognato, sognatore, sonnacchioso, sonnolento
(1.2) far venire sonno → nużyć