__TOC__ otići ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( odlaziti) (1.1) odejść, pójść, wyjść (1.2) odjechać, pojechać, wyjechać (1.3) odpłynąć, popłynąć (1.4) ubyć, ujść
otići ()
czasownik dokonany (1.1) wyjść (1.2) pójść
(1.1-2) czas teraźniejszy: ȍdēm (òtīđēm), ȍdēš (òtīđēš), ȍdē (òtīđē), ȍdēmo (òtīđēmp), ȍdēte (òtīđēte), ȍdu (òtīđēm); imiesłów czynny czasu przeszłego: òtišao, òtišla, òtišlo; aspekt niedokonany:: odlaziti
(1.1) Otišao sam iz hostela i nisam se vratio do sutra. → Wyszedł z hostelu i nie wróci do jutra. (1.2) On nije ovdje, otišao je u crkvu. → Jego tu nie ma, poszedł do kościoła.