göz

__TOC__ göz ()

rzeczownik (1.1) oko przymiotnik (2.1) optyczny

(1.1)

zobacz też: Indeks:Azerski - Części ciała

göz ()

rzeczownik (1.1) oko (1.2) oczko (w materiale)

(1.1)

(1.1) göz atmak → spojrzeć • göz bebeği → źrenica • göz damlası → krople do oczu • göz kamaşmak → zostać oślepionym • göz kamaştırmak → oślepiać • göz kapağı → powieka • göz losyonu → tonik do przemywania oczu i powiek • göz rengi → kolor oczu (1.2) göz tutmak → zacerować

dört gözle beklemek • göle su gelinceye kadar kurbağanın gözü patlar • gören gözün hakkı vardır • göz açamamak • göz açıp kapayıncaya kadar • göz alabildiğine • göz boyamak • göz değmek • göz dikmek • göz etmek • göz gezdirmek • göz gördüğünü ister • göz görmeyince gönül katlanır • göz görür, gönül çeker • göz göze gelmek • göz gözü görmüyor • göz hapsine almak • göz kırpmadan • göz kulak olmak • göz nuru dökmek • göz önüne almak • göz önüne getirmek • göz yummak • göz var, izan var • gözden çıkarmak • gözden düşmek / gözünden düşmek • gözden geçirmek • gözden ırak olan, gönülden de ırak olur • gözden kaçmak / gözünden kaçmak • göze almak • göze batmak • göze girmek • göze göz dişe diş • gözleri dönmek • gözlerini fal taşı gibi açmak • gözleri faltaşı gibi açılmak • gözleri fıldır fıldır etmek • gözleri fıldır fıldır olmak • gözleri kan çanağına dönmek • gözleri kan çanağına kanlanmak • gözleri kararmak • gözlerinin içi gülmek • gözü açılmak • gözü arkada kalmak • gözü dalmak • gözü doymak • gözü ısırmak • gözü yollarda kalmak • gözünden uyku akmak • gözünü dört açmak • gözünü kırpmadan • gözünü toprak doyursun

zobacz też: Indeks:Turecki - Części ciała