цячы ()
czasownik niedokonany ( сцячы) (1.1) płynąć, przepływać (1.2) przeciekać (1.3) upływać, mijać
(1.1-3) 3 цячэ 3 цякуць (1 i 2 os. nie używa się); цёк, цякла, цякло
(1.1) Рака цячэ між гор. → Rzeka przepływa między górami. (1.2) Вядро цячэ. → Wiadro przecieka. (1.3) Цякуць гады. → Lata mijają.
(1) кроў цячэ з раны
(1.2) прапускаць (1.3) праходзіць, працякаць, праплываць
цячэнне сцячы