забіць ()
czasownik dokonany ( забіваць) (1.1) zabić, uśmiercić (1.2) zabić (1.3) zabić (1.4) strzelić (1.5) wbić (1.6) zabić, zacząć bić 1 заб'ю 2 заб'еш 3 заб'е 1 заб'ём 2 заб'яце 3 заб'юць; забіў, забіла, забіла, забілі; забі!
(1.1) Тэрарысты пагражалі забіць усіх заложнікаў, калі іх патрабаванні не будуць выкананыя. → Terroryści grozili, że zabiją wszystkich zakładników, jeśli ich żądania nie zostaną spełnione. (1.6) Бубны забілі. → Bębny zabiły.
(1.2) забіць чалавека маральна → zabić człowieka moralnie (1.3) забіць акно дошкамі → zabić okno deskami (1.4) забіць гол → strzelić bramkę (1.5) забіць цвік → wbić gwóźdź
(1.1) умярцвіць; адправіць у царства нябеснае, пусціць у царства нябеснае (1.2) запалохаць (1.3) закрыць (1.5) убіць
забойства , забой , забойца , забіяка забіваць забойны, забіты
забіць галаву • хоць забі