panaceum ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) lek (środek) na wszystko; superlekarstwo (1.2) środek na wszystkie dolegliwości, kłopoty i trudności
(1.1)
(1.1) Fałszywy znachor przekonywał, że jego lek to panaceum.
Panacea
panacea < πανάκεια < πᾶν (wszystko) + ἄκος (lekarstwo)
angielski: (1.1) panacea, cure-all czeski: (1.1) panacea francuski: (1.1) panacée galicyjski: (1.1) panacea hiszpański: (1.1) panacea ; (1.2) panacea nowogrecki: (1.1) πανάκεια słowacki: (1.1) panacea słoweński: (1.1) panaceja węgierski: (1.1) csodaszer; (1.2) csodaszer włoski: (1.1) panacea , toccasana