__TOC__ stråle ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) promień czasownik (2.1) promieniować (2.2) napromieniać
(1.1) en stråle, strålen, stråler, strålene
(1.1) Disse solbrillene beskytter ikke mot UV-stråler → Te okulary słoneczne nie chronią przed promieniami ultrafioletowymi.
(1.1) røntgenstråle → promień rentgenowski • solstråle → promień słoneczny • en stråle av lys → promień światła
stråling /, utstråling / strålende
stråle ut → być radosnym, zadowolonym • ha utstråling → mieć charyzmę
stråle ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) promień, wiązka (światła lub innej fali) (1.2) strumień, struga (wody lub innej cieczy)
(1.1-2) en stråle, strålen, strålar, strålarna
(1.1) solstråle (1.2) vattenstråle
stråla strålning