__TOC__ meydan ()
rzeczownik (1.1) plac
(1.1)
meydan ()
rzeczownik (1.1) plac, skwer
(1.1) meydan, meydannıñ, meydanğa, meydannı, meydanda, meydanda
(1.1)
meydan ()
rzeczownik (1.1) otwarte, płaskie miejsce, otwarty teren, plac, pole (1.2) boisko, arena, plac dla zawodów i gier (1.3) miejsce przebywania, przestrzeń wokół, to co na widoku, otoczenie (1.4) okazja, sposobność, możliwość (1.5) sala obrzędowa, miejsce odprawiania obrzędów tanecznych przez derwiszów;
(1.1-5)
(1.1) alan, saha