__TOC__ samtale ()
(1) (2)
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) rozmowa (1.2) rozmowa (spotkanie w celu omówienia czegoś) (1.3) rozmowa (połączenie telefoniczne) czasownik (2.1) rozmawiać
(1) en samtale, samtalen, samtaler, samtalerne (2) at samtale, samtaler, samtalede/samtalte, samtalet/samtalt
(1.1) Anna var normalt alt for genert til at kunne indlede samtaler med fremmede mennesker. → Anna była zwykle zbyt nieśmiała, by nawiązywać rozmowy z nieznajomymi. (1.2) Hvis elevens fravær fortsætter efter samtale med klasselæreren, indkalder ledelsen eleven til en samtale. → Jeśli po rozmowie z wychowawcą klasy nieobecności ucznia będą się powtarzać, dyrekcja wezwie go na rozmowę.
(1.1) snak (1.3) telefonsamtale (2.1) snakke, tale
samtale ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) rozmowa
(1.1) en samtale, samtalen, samtaler, samtalene
samtale ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) rozmowa czasownik (2.1) rozmawiać, prowadzić rozmowę
(1.1) ein samtale, samtalen, samtalar, samtalane lub ei samtale, samtala, samtaler, samtalene (2.1) å samtale, samtaler lub samtalar, samtalte, samtalt
(2.1) samtala