wynik () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rezultat, skutek (1.2) rezultat działań algebraicznych (dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia) (1.3) stan spotkania/meczu
(1.1-3)
(1.1) Wyniki badań epidemiologicznych przeprowadzanych w Polsce wykazały, że na całym obszarze kraju występuje endemia wola tarczycy. (1.2) Tylko 7 jest wynikiem tego działania. (1.3) Jaki jest wynik? Nadal remis 0:0? (1.3) Pijany komentator przegapił bramkę dla Polski i do końca pierwszej połowy meczu podawał zły wynik.
(1.1-3) podawać wynik (1.1-2) być wynikiem (1.1) w wyniku • korzystny / dobry / zły / nieprawidłowy wynik (1.3) wynik meczu
(1.1) efekt, rezultat, skutek
wynikanie wynikać , wyniknąć wynikowy
angielski: (1.1) result, effect baskijski: (1.1) ondorio; (1.2) emaitza; (1.3) emaitza białoruski: (1.1) вынік , рэзультат ; (1.2) вынік , рэзультат ; (1.3) лік chiński standardowy: (1.1) 成绩 (chéngjì), 分数 (fēnshù), 结果 (jiēguǒ); (1.2) 分数 (fēnshù) dolnołużycki: (1.1) wuslědk duński: (1.1) resultat ; (1.2) resultat ; (1.3) resultat esperanto: (1.1) rezulto, rezultato; (1.2) rezulto, rezultato; (1.3) rezulto, rezultato hiszpański: (1.1) consecuencia , resultado ; (1.2) resultado ; (1.3) resultado islandzki: (1.1) úrslit / karpatorusiński: (1.1) выслідок kazachski: (1.1) нәтиже litewski: (1.1) rezultatas, effektas łaciński: (1.1) fructus niderlandzki: (1.1) resultaat niemiecki: (1.1) Ergebnis , Folge nowogrecki: (1.1) αποτέλεσμα ; (1.2) αποτέλεσμα ; (1.3) αποτέλεσμα polski język migowy: rosyjski: (1.1) результат ; (1.2) результат ; (1.3) счёт rumuński: (1.1) rezultat szwedzki: (1.1) resultat , utgång , utfall , utslag , effekt , konsekvens , följd , påföljd ; (1.2) resultat ; (1.3) resultat , utgång , ställning ukraiński: (1.1) результа́т , на́слідок