ekstremalny () , ,
przymiotnik (1.1) krańcowy, skrajny
(1.1)
(1.1) Ta książka uwypukla stronę ludzką postaci w sytuacjach ekstremalnych.
(1.1) ekstremalne warunki • sporty ekstremalne
(1.1) maksymalny, skrajny
(1.1) minimalny, umiarkowany
ekstremala , ekstrema , ekstremalność , ekstremum , ekstremizm , ekstremista , ekstremistka ekstremistycznie, ekstremalnie ekstremistyczny
< Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 193, 194.
(1.1) angielski: (1.1) extreme białoruski: (1.1) экстрэмальны esperanto: (1.1) ekstrema francuski: (1.1) extrême interlingua: (1.1) extremal jidysz: (1.1) עקסטרעם łaciński: (1.1) extremus niemiecki: (1.1) extrem rosyjski: (1.1) экстремальный slovio: (1.1) ekstremju (екстремйу) szwedzki: (1.1) extrem ukraiński: (1.1) екстремальний węgierski: (1.1) extrém włoski: (1.1) estremo