puszka Pandory ()
, ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński (1.1) mityczny pojemnik uwalniający nieszczęścia, klęski, choroby, głód, nędzę i inne plagi ludzkościPierre Grimal, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej, Wydawnictwo Ossolineum, Wrocław 2008, ISBN 978-83-04-04673-3, s. 275.; (1.2) źródło wielkich nieszczęść, zła, kłopotów itp., związanych z poznaniem, odkryciem czegoś, co miało być znane niewielu
(1.1) ;
(1.2) Swoją odmową otworzyłeś puszkę Pandory.
(1.1) obdarzyć puszką Pandory • otwierać / otworzyć / podrzucić puszkę Pandory
(1.1) beczka Pandory
(1.1) róg obfitości
(1.1) plaga egipska
w mitologii Greków puszka zawierająca wszystkie ludzkie nieszczęścia, będąca darem ślubnym Zeusa dla pierwszej kobiety – Pandory, która otwierając ją z ciekawości, wypuściła je na świat
z reguły w zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
angielski: (1.1) Pandora's box duński: (1.1) Pandoras æske francuski: (1.1) boîte de Pandore hiszpański: (1.1) caja de Pandora niderlandzki: (1.1) doos van Pandora niemiecki: (1.1) Büchse der Pandora nowogrecki: (1.1) κουτί της Πανδώρας rosyjski: (1.1) ящик Пандоры węgierski: (1.1) Pandóra szelencéje włoski: (1.1) vaso di Pandora