gambit ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) otwarcie, w którym poświęca się jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji; (1.2) działanie ryzykowne
(1.1-2)
(1.1) Przyjęcie gambitu z reguły prowadzi do otwartej, kombinacyjnej i ryzykownej gry.
(1.1) gambit przyjęty / nieprzyjęty • gambit budapesztański / gambit budapeszteński / gambit duński / gambit hetmański / gambit królewski / gambit łotewski / gambit północny / gambit szkocki
(1.1) kontrgambit
(1.1) debiut
gambitowy
→ 'zagrywka, posunięcie, gambit' <
angielski: (1.1) gambit baskijski: (1.1) ganbito białoruski: (1.1) гамбіт bułgarski: (1.1) гамбит duński: (1.1) gambit francuski: (1.1) gambit interlingua: (1.1) gambito japoński: (1.1) ギャンビット niemiecki: (1.1) Gambit perski: (1.1) گامبی rosyjski: (1.1) гамбит słowacki: (1.1) gambit ukraiński: (1.1) гамбіт włoski: (1.1) gambetto
gambit ()
rzeczownik (1.1) zagrywka, ruch, posunięcie (1.2) gambit
(1.1) His cynical tough-guy gambit may destroy his , or get him reelected.American "Newsweek", September 6, 2010; s. 22. → Jego cyniczne zagranie twardziela może zniszczyć jego wizerunek lub doprowadzić go do reelekcji.
<
gambit ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) gambit
(1.1) gambit; gambits
gambit ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) gambit
(1.1)
(1.1) lotyšský gambit → gambit łotewski • dámsky gambit → gambit hetmański
gambitový