spolegliwy ()
, ,
przymiotnik (1.1) godny zaufania; taki, na którym można polegać (1.2) skłonny do kompromisu, uległy
(1.1-2)
(1.1) Pan Tomasz zawsze był spolegliwym i miłym nauczycielem. (1.2) Kryśka jest zbyt spolegliwa wobec koleżanek z pracy, daje sobie wciskać ich robotę.
(1.1) pewny, zaufany, niezawodny, przyzwoity, rzetelny, słowny (1.2) zgodny, kompromisowy, uległy, ustępliwy, ugodowy
(1.2) bezkompromisowy, nieustępliwy, kłótliwy, swarliwy
spolegliwość spolegliwie
(1.1) lub
(1.2) użycie słowa „spolegliwy” w tym znaczeniu jest przez część językoznawców uważane za błędne, jednak nowsze słowniki zaakceptowały tę zmianę znaczeniową, choć słowo użyte w tym znaczeniu uważane jest za potoczne
angielski: (1.1) trustworthy, reliable, dependable, trustable, trusted; (1.2) acquiescent, submissive, compliant, conformable czeski: (1.1) spolehlivý; (1.2) poslušný, krotký, submisivní niemiecki: (1.1) verlässlich, vertrauenswürdig, redlich; (1.2) unterwürfig, gefügig, nachgiebig włoski: (1.1) credibile; (1.2) condiscendente, remissivo