konieczność () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) coś, czego nie można uniknąć
(1.1)
(1.1) Dopiero po chwili zorientował się, że to, co wziął za kanapę, było obszernym fotelem, w którym uprzejma interlokutorka musiała ścieśnić się z konieczności. (1.1) Tego wymaga zasada wyższej konieczności.
(1.1) przykra konieczność • wyższa konieczność • stan wyższej konieczności
(1.1) przymus, nieodzowność, niezbędność, nieuchronność
(1.1) zbędność
(1.1) potrzeba
konieczny koniecznie
angielski: (1.1) necessity arabski: (1.1) ضرورة , حتمية , وجوب bułgarski: (1.1) необходимост czeski: (1.1) nutnost , nezbytnost duński: (1.1) nødvendighed fiński: (1.1) tarpeellisuus francuski: (1.1) nécessité , besoin hiszpański: (1.1) necesidad niemiecki: (1.1) Notwendigkeit nowogrecki: (1.1) αναγκαιότητα , απαίτηση rosyjski: (1.1) необходимость sanskryt: (1.1) अवश्यकता słowacki: (1.1) nutnosť suahili: (1.1) lazima turecki: (1.1) zorunluluk ukraiński: (1.1) необхі́дність węgierski: (1.1) szükségesség włoski: (1.1) necessità