zepsuć () ,
czasownik przechodni dokonany (1.1) zniszczyć, uszkodzić w sposób uniemożliwiający działanie (1.2) zmienić coś na gorsze czasownik zwrotny dokonany zepsuć się ( psuć się) (2.1) o sprzęcie: przestać działać (2.2) o jedzeniu: zgnić, nie być przydatnym do spożycia
(1.1-2) (2.1-2)
(1.1) Mój syn zepsuł już wiele zabawek. (1.2) Źle dobrany przykład zepsuł jego wystąpienie. (2.1) Ten stary telewizor znów się zepsuł. (2.1) W moim samochodzie zepsuł się silnik. (2.2) Owoce zepsuły się, bo nikt ich nie kupował.
(1.2) zepsuć zabawę
(1.1) naprawić
psuj , psucie , zepsucie , psujon / psuć
zepsuć humor • chwast się nie zepsuje • łatwiej dobre zepsuć niż złe naprawić • swawola każdego zepsuje
aczoli: (1.1) balo angielski: (1.1) spoil, mutilate; (2.1) break down arabski: (1.1) أفسد białoruski: (1.1) знішчыць, спусташыць; (2.1) сапсаваць, зламаць, пашкодзіць esperanto: (1.1) mutili kataloński: (1.1) malmetre; (2.1) espatllar-se łaciński: (1.1) vitio; (1.2) vitio rosyjski: (1.1) испортить; (2.1) испортиться, сломаться; (2.2) испортиться ukraiński: (1.1) знищити, спустошити; (2.1) зіпсувати, зламати, пошкодити