roztargniony ()
, ,
przymiotnik (1.1) nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może się skoncentrować
(1.1)
(1.1) Laura była tak roztargniona, że nie słyszała kilkakrotnie powtarzającego się dzwonka telefonu.
(1.1) roztargniony wzrok • roztargnione myśli
(1.1) rozproszony, roztrzepany;
(1.1) uważny, czujny, skoncentrowany, uporządkowany
roztargnienie
angielski: (1.1) absent-minded, scatterbrained, distracted arabski: (1.1) شارد الذهن czeski: (1.1) roztržitý duński: (1.1) åndsfraværende, distræt, adspredt fiński: (1.1) hajamielinen francuski: (1.1) distrait hiszpański: (1.1) distraído, despistado, descuidado islandzki: (1.1) utan við sig japoński: (1.1) niemiecki: (1.1) zerstreut, zerfahren, fahrig norweski (bokmål): (1.1) åndsfraværende nowogrecki: (1.1) αφηρημένος, απρόσεκτος rosyjski: (1.1) рассеянный sanskryt: (1.1) विमनस् słowacki: (1.1) roztržitý szwedzki: (1.1) tankspridd, förströdd, distraherad, disträ, okoncentrerad włoski: (1.1) deconcentrato, distratto