przypaść ()
, ,
czasownik nieprzechodni dokonany ( przypadać) (1.1) przywrzeć do czegoś (powierzchni, osoby, rzeczy) (1.2) zdarzyć się, wypaść w danym momencie lub okresie (1.3) być czyimś udziałem, wypada na kogoś
(1.1-3)
(1.1) Przypadł do muru i krzyknął: „Jestem ranny!” (1.3) Zaszczyt zdania relacji z naszej podróży przypadł właśnie mnie.
(1.1) przypaść do ziemi
przypaść komuś do gustu • przypaść do serca • przypaść do smaku
angielski: (1.1) fall on, fall to; (1.2) fall; (1.3) fall to