ombra ()
przymiotnik (1.1) cienisty, zacieniony (1.2) mroczny
(1)
(1.1) Alte leviĝadis densaj nuboj de cindro, blindige bluaj sur la prilumita flanko, nepenetreble nigraj sur la ombra.Iwan Jefremow: La nebulozo de Andromedo, Jurij Finkel → Wysoko podnosiły się gęste chmury popiołu, oślepiająco niebieskie po oświetlonej stronie, nieprzejrzyście czarne po cienistej. (1.2) la fajro de ribelo leviĝis en la ombra koro de Illeiro.Clark Ashton Smith: „La Imperio de la Nekromancistoj” (tytuł oryginalny: „The Empire of the Necromancers”) Russ Williams → Ogień rebelii podnosił się w mrocznym sercu Illeiro.
ombro ombri, ombriĝi, ombrumi ombraĵo ombra valo
ombra ()
(1.1)
(1.1) 3. literacki (passé simple) czasownika ombrer
ombra ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cień (1.2) umbra
(1.1-2) ombra; ombres
ombra ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cień
(1.1) ombra; ombri
ombra ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cień
(1.1) ombra; ombre
(1.1) contrasto delle luci e delle ombre → kontrast świateł i cieni
ombrello , ombratura , ombreggiamento , ombreggiatura , ombretto , ombria , ombrina , ombrosità ombrare, ombrarsi, ombreggiare, ombreggiarsi ombrato, ombreggiante, ombreggiato, ombrevole, ombroso ombrosamente
avere paura della propria ombra → bać się własnego cienia