__TOC__ mercantile ()
przymiotnik (1.1) handlowy, kupiecki, merkantylny
mercantilism, mercantilist mercantilely mercantilist
mercantile ()
przymiotnik (1.1) handlowy, kupiecki, merkantylny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) statek handlowy, frachtowiec
(1.1) mercantile ; mercantili (2.1) mercantile; mercantili
(1.1) nave mercantile → statek handlowy
(1.1) commerciale (2.1) cargo
mercante , mercanteggiamento , mercantessa , mercantilismo , mercantilista , mercanzia , mercatale , mercatante , mercatantessa , mercatanzia , mercatino , mercatistica , mercatizzazione , mercato , mercatura , merce , merceria , merciaio , merciaiolo , mercimonio mercanteggiare, mercare, mercatare mercanteggiabile, mercantesco, mercantilista, mercantilistico, mercatale mercantilmente