__TOC__ mercantile ()

przymiotnik (1.1) handlowy, kupiecki, merkantylny

mercantilism, mercantilist mercantilely mercantilist

mercantile ()

przymiotnik (1.1) handlowy, kupiecki, merkantylny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) statek handlowy, frachtowiec

(1.1) mercantile ; mercantili (2.1) mercantile; mercantili

(1.1) nave mercantile → statek handlowy

(1.1) commerciale (2.1) cargo

mercante , mercanteggiamento , mercantessa , mercantilismo , mercantilista , mercanzia , mercatale , mercatante , mercatantessa , mercatanzia , mercatino , mercatistica , mercatizzazione , mercato , mercatura , merce , merceria , merciaio , merciaiolo , mercimonio mercanteggiare, mercare, mercatare mercanteggiabile, mercantesco, mercantilista, mercantilistico, mercatale mercantilmente