__TOC__ krabbe ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) krab czasownik (2.1) pełzać, raczkować, poruszać się pokracznie jak krab
(1.1) en krabbe, krabben, krabber, krabberne (2.1) at krabbe, krabber, krabbede, krabbet
(1.1) To drenge ville drille gamle fru Hansen og fandt ud af, at hun er bange for krabber. Derfor fangede de ti krabber og lod dem flyve med balloner over fru Hansens have. → Dwaj chłopcy chcieli spłatać psikusa starej pani Hansen i dowiedzieli się, że boi się ona krabów. Złapali więc dziesięć krabów i wypuścili je na balonach nad ogród pani Hansen.
(1.1) krebsdyr
krebs
(1) (2)
krabbe ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) krab
(1.1) en krabbe, krabben, krabber, krabbene lub ei krabbe, krabba, krabber, krabbene
(1.1) zobacz też: zwierzęta w języku duńskim