__TOC__ distintivo ()
przymiotnik (1.1) charakterystyczny, znamienny, szczególny, wyróżniający rzeczownik, rodzaj męski (2.1) znak, znaczek, odznaka distintivo , distintiva ; distintivos , distintivas
(1.1) La mezcla de razas, de culturas y de religiones son los rasgos distintivos de la sociedad actual. → Wymieszanie ras, kultur i religii to znamienne cechy aktualnego społeczeństwa. (2.1) Los hinchas del equipo contrario llevaban todos el distintivo de su club. → Wszyscy kibice drużyny przeciwnika nosili znaczek swego klubu.
(1.1) diferenciador, característico (2.1) insignia
distinto distinción , distingo distinguir, distinguirse
distintivo ()
przymiotnik (1.1) charakterystyczny, znamienny, szczególny, wyróżniający rzeczownik, rodzaj męski (2.1) znak, znaczek, odznaka
distintivo ()
przymiotnik (1.1) charakterystyczny, znamienny, szczególny, wyróżniający się rzeczownik, rodzaj męski (2.1) dystynkcja; znak, znaczek, odznaka distintivo , distintiva ; distintivi , distintive ; distintivi
(2.1) contrassegno
distinguibile, distinto distinzione distinguere distintamente, distinto distinto