rozrzucać ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( rozrzucić) (1.1) rzucać niedbale lub chaotycznie rzeczami (1.2) umieszczać coś na dużej przestrzeni w różnych miejscach
(1.1-2)
(1.1) Rolnik rozrzucał nasiona na polu. (1.2) Ośrodki rekreacyjne są rozrzucone po całym regionie.
(1.1) bałaganić (1.2) rozlokować
rozrzut , rozrzutność , rozrzutnik , rozrzutnica , rozrzucanie , rozrzucenie rzucać, rozrzucić rozrzutny rozrzutnie
angielski: (1.1) scatter brithenig: (1.1) ysparyer esperanto: (1.1) disĵeti; (1.2) disĵeti hiszpański: (1.1) esparcir, desperdigar, (o nasionach) diseminar; (1.2) dispersar japoński: (1.1) 振 (fu.ru) niemiecki: (1.1) streuen, zerstreuen szwedzki: (1.1) sprida, sprida ut, strö ut, kasta omkring; (1.2) sprida, sprida ut, breda, breda ut, distribuera ukraiński: (1.1) розкида́ти