przybywać () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( przybyć) (1.1) docierać do pewnego miejsca (1.2) powiększać się ilościowo
(1.1-2)
(1.1) przybywać na miejsce (1.2) przybywa doświadczenia / lat / kłopotów / pieniędzy / wody • przybywać na wadze
(1.2) ubywać
(1.1) przybiegać, przyjeżdżać, przychodzić, przylatywać
przybycie , bycie , przybywanie , bywalec przybyć
bogactw przybywa, cnoty ubywa
abchaski: (1.1) аара' angielski: (1.1) arrive, come arabski: (1.1) جاء, قدم, وصل białoruski: (1.1) прыбываць chiński standardowy: (1.1) 到 (dào), 进 (jìn), 来 (lái), 来到 (láidào), 过来 (guòlái) czeski: (1.1) přibývat; (1.2) přibývat duński: (1.1) ankomme esperanto: (1.1) alveni, alveturadi, alvenadi maya: (1.1) k’uchul niemiecki: (1.1) ankommen, eintreffen norweski (bokmål): (1.1) ankomme rosyjski: (1.1) прибывать rumuński: (1.1) sosiTomasz Klimkowski, Dziedzictwo greckie w języku rumuńskim i arumuńskim, „Balcanica Posnaniensia. Acta et studia”, XIX, Poznań 2012, Wydawnictwo Instytutu Historii UAM, s. 21. susu: (1.1) fa szwabski: (1.1) ãhkomma szwedzki: (1.1) ankomma, anlända, ingå ukraiński: (1.1) прибувати wilamowski: (1.1) kuma wolof: (1.1) ñëw