skierować ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( kierować) (1.1) nadać czemuś określony kierunek; wysłać coś w jakimś kierunku, w określoną stronę czasownik zwrotny (2.1) udać się dokądś
(1.1) (2.1)
(1.1) Skierowałem chorego do sanatorium. (1.1) Skierował wzrok na ścianę.
(1.1) zwrócić
kierowca , kierownica , skierowanie, kierunek kierować kierowniczy
angielski: (1.1) osobę, rzecz: send, kroki: direct, uwagę: draw; (2.1) make one's way duński: (1.1) rette esperanto: (1.1) direkti; (2.1) direktiĝi, direkti sin hiszpański: (1.1) dirigir, orientar, conducir, encaminar; (2.1) dirigirse, orientarse niemiecki: (1.1) überweisen; (2.1) lenken rosyjski: (1.1) направить; (2.1) направиться