__TOC__ ekstaza () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości;
(1.1)
(1.1) Gdy piosenkarka zaczęła śpiewać, publiczność wręcz wpadła w ekstazę.
ekscytowanie , ecstasy , ekstatyczność ekscytować ekstatyczny ekstatycznie
(1.1) → naruszenie, zdumienie, obłędStanisław Makowski, Romantyzm, WSiP, Warszawa 1995, s. 510.
angielski: (1.1) ecstasy baskijski: (1.1) estasi białoruski: (1.1) экстаз bułgarski: (1.1) екстаз duński: (1.1) ekstase francuski: (1.1) extase hiszpański: (1.1) éxtasis nowogrecki: (1.1) έκσταση rosyjski: (1.1) экстаз słoweński: (1.1) ekstaza ukraiński: (1.1) екстаз , екстаза włoski: (1.1) estasi
ekstaza ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ekstaza
ekstatičnost