дзіўны ()
przymiotnik (1.1) dziwny, cudacki, cudaczny
(1.1) дзіўн|ы, ~ая, ~ае ~ыя; st. wyższy дзіўнейшы і больш дзіўны; st. najwyższy найдзіўнейшы i найбольш дзіўны
(1.1) дзіўны дзень / свет / спеў / сон
(1.1) надзвычайны, чароўны, дзівосны
(1.1) звычайны, нармальны
дзіва , дзівацтва , дзівак , дзівачка , дзіўнасць , дзівіць, дзівіцца, здзівіцца дзівосны, дзівацкі, дзівакаваты
дзіва дзіўнае • дзіўная рэч