szczególny ()
,
przymiotnik (1.1) taki, który charakteryzuje się czymś wyróżniającym, jest wyjątkowy ze względu na jakąś cechę (1.2) taki, który ma dla kogoś wyjątkowe znaczenie
(1.1-2)
(1.1) Wśród duńskich norek wykryto szczególną mutację koronawirusa, co potencjalnie może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia publicznego na całym świecie. (1.1) Szczególną cechą pontyfikatu Jana Pawła II było pielgrzymowanie.
(1.1) szczególne zdolności • szczególne uczucie
(1.1) specjalny, nieprzeciętny, wyjątkowy, niezwykły, ponadprzeciętny
(1.1) zwykły, zwyczajny, przeciętny, typowy
szczegół , szczególność uszczegółowić szczegółowy, poszczególny szczególnie
angielski: (1.1) special, exceptional; (1.2) special, exceptional białoruski: (1.1) асаблівы czeski: (1.1) zvláštní, neobvyklý, speciální; (1.2) výjimečný duński: (1.1) særlig, særskilt; (1.2) særlig esperanto: (1.1) speciala estoński: (1.1) spetsiaalne francuski: (1.1) particulier, spécial hindi: (1.1) ख़ास (xās) hiszpański: (1.1) singular, particular, especial; (1.2) especial jidysz: (1.1) באַזונדער (bazunder); (1.2) באַזונדער (bazunder) luksemburski: (1.1) absënns niderlandzki: (1.1) bijzonder, speciaal; (1.2) bijzonder, speciaal niemiecki: (1.1) besonderer norweski (bokmål): (1.1) særlig, særskilt norweski (nynorsk): (1.1) særleg, særmerkt, særskild rosyjski: (1.1) осо́бенный, осо́бый; (1.2) осо́бенный, осо́бый szwedzki: (1.1) särskild; (1.2) speciell ukraiński: (1.1) особливий; (1.2) особливий włoski: (1.1) eccezionale