plotka () ,

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie;

(1.1)

(1.1) Słyszałaś najnowszą plotkę? Sąsiad z czwartego piętra podobno zdradza żonę! (1.1) Od pewnego czasu po mieście krążą plotki o tym, że zbudują drugi hotel.

(1.1) rozpuszczać / rozsiewać plotkę / plotki • plotka krąży / rozchodzi się • plotka się sprawdza / się potwierdza

(1.1) pogłoska, szeptanka,

plotkarstwo , plotkarz , plotkarka , plotkara , plotkowanie ploteczka plota plotkować plotkarski po plotkarsku, plotkarsko

plotka wyleci wróblem, a wraca wołem • stugębna plotka

angielski: (1.1) gossip, rumour, scuttlebutt arabski: (1.1) ثرثرة , شائعة białoruski: (1.1) плётка bułgarski: (1.1) клюка duński: (1.1) rygte esperanto: (1.1) klaĉo, babilo, onidiro francuski: (1.1) potin , commérage gudźarati: (1.1) ગપસપ (gapasapa) hiszpański: (1.1) chisme , bulo interlingua: (1.1) rumor islandzki: (1.1) lausafregn jidysz: (1.1) שמועה (szmue), (plotki) שלח־מנות / (sz(a)lachmones) karaimski: (1.1) хабарцык kataloński: (1.1) rumor niemiecki: (1.1) Gerücht nowogrecki: (1.1) κουτσομπολιό polski język migowy: rosyjski: (1.1) сплетня szwedzki: (1.1) skvaller , sladder , rykte , hörsägen turecki: (1.1) dedikodu ukraiński: (1.1) плітка węgierski: (1.1) pletyka wilamowski: (1.1) śwoca, švocc , śwoc włoski: (1.1) chicca , pettegolezzo