Żyd ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael i tworzącego światową diasporę etniczno-religijną;
(1.1)
(1.1) Większość Żydów mieszka obecnie w Izraelu i Stanach Zjednoczonych. (1.1) Ksiądz przecież wie, że jestem Żyd i zostanę Żydem do śmierci. Żyd zawsze zostanie Żydem. Nawet żeby go wychrzcić.
(1.1) być Żydem • Żyd wieczny tułacz
(1.1) Izraelita, Hebrajczyk, , ; jewrej; Żydowin
Żydowin , żyd , Żydzina , Żydziak , Żydziątko , Żydzię ; żydostwo , żydowskość , żydowszczyzna , żydokomuna Żydek , żydek Żydzisko Żydówka, żydówka, Żydóweczka, Żydowica żydowski zżydzieć, zażydzać, pożydzić, zażydzić, żydzieć, żydzić po żydowsku
kochajmy się jak bracia, liczmy się jak Żydzi / kochajmy się jak bracia, rachujmy się jak Żydzi • czekać jak Żydzi Mesjasza
< < < < (jehudi) lub też forma skrócona od , a dopiero ta z , , , , , (rzadkie); zapożyczone z języków słowiańskich:
Wielką literą piszemy Żyd w znaczeniu członka narodu (tak jak Polak, Japończyk), natomiast małą literą piszemy żyd w znaczeniu wyznawcy judaizmu (tak jak katolik, buddysta).
angielski: (1.1) Jew baskijski: (1.1) judu białoruski: (1.1) яўрэй , габрэй , жыд bułgarski: (1.1) евреин czeski: (1.1) Žid dolnołużycki: (1.1) Žyd duński: (1.1) jøde dżuhuri: (1.1) ז'אוּהאוּר (dżuhur) esperanto: (1.1) judo farerski: (1.1) jødi fiński: (1.1) juutalainen francuski: (1.1) juif hebrajski: (1.1) יהודי (jehudi) hiszpański: (1.1) judío islandzki: (1.1) gyðingur jidysz: (1.1) ייִד (jid), ישׂראל (jisroel) karaimski: (1.1) раббан kazachski: (1.1) яһуди kornijski: (1.1) Yedhow niemiecki: (1.1) Jude nowogrecki: (1.1) Ιουδαίος , Εβραίος polski język migowy: połabski: (1.1) zaid portugalski: (1.1) judeu rosyjski: (1.1) еврей serbsko-chorwacki: (1.1) židov , židovin słowacki: (1.1) Žid słoweński: (1.1) židov szwedzki: (1.1) jude ukraiński: (1.1) єврей wilamowski: (1.1) Jud , Jüd włoski: (1.1) ebreo