kanalia () , ,
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) osoba podła, niegodziwa rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) zbiorowisko ludzi nic nie wartych
(1.1) (2.1) ,
(1.1) Powyrzucam te wszystkie kanalie, bydło wstrętne i niegodziwe!Gabriela Zapolska, Pani Dulska przed sądem (2.1) — Jakże się zabawiasz? (…) — Jakby na teatrum! Cała Rzeczpospolita tańczy przede mną. — Raczej cała polska kanalia z dostojnym opiekunem na czeleWładysław Stanisław Reymont, Ostatni sejm Rzeczypospolitej.
(1.1) drań, łajdak, łachudra, łotr, nikczemnik, nędznik, podlec (2.1) motłoch, hołota, pospólstwo
od z (pies)
(1.1) Słowo kanalia odmienia się zawsze według deklinacji żeńskiej. Użyte w odniesieniu do kobiety ma też w związkach z innymi wyrazami rodzaj żeński. W odniesieniu do mężczyzny w zdaniu słowo kanalia może jednak mieć rodzaj męski (ten kanalia) bądź żeński (ta kanalia, mój szef). W liczbie mnogiej ma wyłącznie rodzaj niemęskoosobowy (te kanalie, nie )
angielski: (1.1) scoundrel, rascal, knave, skunk, blackguard, bounder, canaille, rat, wart, scum, maggot, rotter, scum bag, scumbag, warb bułgarski: (1.1) каналия duński: (1.1) kanalje esperanto: (1.1) kanajlo fiński: (1.1) kanalja francuski: (1.1) canaille hiszpański: (1.1) canalla / interlingua: (1.1) canalia niemiecki: (1.1) Kanaille , Canaille norweski (bokmål): (1.1) kanalje norweski (nynorsk): (1.1) kanalje nowogrecki: (1.1) κανάγιας portugalski: (1.1) canalha rosyjski: (1.1) каналья szwedzki: (1.1) kanalje ukraiński: (1.1) каналія wilamowski: (1.1) kanȧli włoski: (1.1) canaglia