zwycięzca ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ten, który zwyciężył, wygrał
(1.1)
(1.1) Zwycięzca teleturnieju udał się na wycieczkę do Palermo. (1.1) Miłosław okazał się zwycięzcą ostatniego etapu olimpiady.
(1.1) zwycięzca +
(1.1) triumfator, tryumfator; wiktor, zwyciężca, zwyciężyciel
(1.1) zwyciężony, pokonany, przegrany
zwycięstwo , zwyciężanie , zwyciężenie zwyciężczyni zwyciężyć , zwyciężać zwycięski zwycięsko
albański: (1.1) fitimtar angielski: (1.1) winner baskijski: (1.1) garaile, irabazle białoruski: (1.1) пераможца bułgarski: (1.1) победител czeczeński: (1.1) толамхо czeski: (1.1) vítěz duński: (1.1) vinder esperanto: (1.1) venkinto estoński: (1.1) võitja francuski: (1.1) vainqueur , gagnant hiszpański: (1.1) vencedor , ganador interlingua: (1.1) victor islandzki: (1.1) sigurvegari kataloński: (1.1) guanyador kazachski: (1.1) жеңіскер koreański: (1.1) 수상자 litewski: (1.1) nugalėtojas luksemburski: (1.1) Gewënner łaciński: (1.1) victor maltański: (1.1) rebbieħ niemiecki: (1.1) Sieger , Gewinner nowogrecki: (1.1) νικητής rosyjski: (1.1) победитель sanskryt: (1.1) जिन szwedzki: (1.1) vinnare , segrare , besegrare ukraiński: (1.1) переможець walijski: (1.1) enillydd węgierski: (1.1) nyertes, győztes włoski: (1.1) vincitore