paplać ()
,
czasownik niedokonany (1.1) mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach
(1.1) lub , paplę / paplam; lub
(1.1) Przychodziła do mnie i godzinami paplała o bzdurach.
(1.1) bajdurzyć, gadać, pleść, nawijać, trajkotać;
papla /, paplanie , paplanina
(1.1)
angielski: (1.1) blab, babble, chatter, jabber czeski: (1.1) žvanit, pindat, blábolit, mektat esperanto: (1.1) babili francuski: (1.1) papoter, potiner, jacasser hawajski: (1.1) ā hiszpański: (1.1) cotorrear, cascar, chacharear jidysz: (1.1) פּלאַפּלען (plaplen), רעדן פֿאַר פֿײַער און פֿאַר וואַסער (redn far fajer un far waser) litewski: (1.1) zaunyti, zvėgauti nowogrecki: (1.1) φλυαρώ, κουτσομπολεύω romániço: (1.1) gàrulader rosyjski: (1.1) болтать, трепаться, чесать язык szwedzki: (1.1) pladdra, sladdra, babbla, rabbla turecki: (1.1) gevezelik yapmak wilamowski: (1.1) klapyn włoski: (1.1) cianciare, ciarlare, gracidare