chciwość () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś
(1.1)
(1.1) Piotr z chciwości oszukiwał swoich klientów.
(1.1) chciwość +
(1.1) zrobić coś z chciwości / przez chciwość • chciwość pieniędzy / sławy / zarobków / zysku…
(1.1) pazerność, zachłanność
(1.1) hojność
chciwiec , chcenie , chcica chcieć chciwy chciwie
chciwości a ognia przykładając nie zgasiszJan Tokarski, A ileż to kłopotu… ze spójnikiem „a”, „Poradnik Językowy” nr 2/1951, s. 14. • chciwość nie ma końca
angielski: (1.1) greed, avarice, covetousness, cupidity białoruski: (1.1) хцівасць , прагнасць , прагавітасць bułgarski: (1.1) алчност duński: (1.1) grådighed , havesyge , begærlighed esperanto: (1.1) avido, avideco francuski: (1.1) avidité , cupidité , avarice , convoitise hiszpański: (1.1) avidez , codicia interlingua: (1.1) avidia, aviditate, rapacitate, cupiditate islandzki: (1.1) græðgi niderlandzki: (1.1) giergigheid niemiecki: (1.1) Gier , Habgier nowogrecki: (1.1) αχορτασιά , αχορταγιά , απληστία rosyjski: (1.1) корыстолю́бие , жа́дность , а́лчность sanskryt: (1.1) लोभ szkocki gaelicki: (1.1) sannt szwedzki: (1.1) girighet , lystenhet tuvalu: (1.1) kaimanako, kaimānumanu wilamowski: (1.1) gaeic , gȧjc , gajc włoski: (1.1) avidità , cupidigia