tombak ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) stop miedzi z cynkiem przypominający złoto; (1.2) kielichowaty bęben, perska odmiana darbuki
(1.1)
(1.1) Pierwszej niedzieli po tym wypadku pomyślałam, że prędzej czy później odkryto by u mnie pierścień, będąc więc w kościele udałam, że znalazłam go pod nogami, i pokazałam mojej matce, która orzekła, że jest to bez wątpienia kawałek szkła, oprawny w tombak; zaleciła mi jednak, abym go schowała do kieszeni.
(1.1) stop (1.2) bęben
(1.1) miedź, cynk
tombaczek tombakowy
angielski: (1.1) tombac, pinchbeck; (1.2) tonbak białoruski: (1.1) тампак duński: (1.1) tombak / esperanto: (1.1) tombako francuski: (1.1) tombac , tombak ; (1.2) tombak ido: (1.1) tombako niemiecki: (1.2) Tombak rosyjski: (1.1) томпак ukraiński: (1.1) томпак włoski: (1.1) tombacco
tombak ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) tombak
(1.1)
tombak ()
(1.1) tombak
tombako
tombak ()
rzeczownik (1.1) włócznia
tombak ()
rzeczownik (1.1) włócznia