__TOC__ traf ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przypadek, losowe wydarzenie
(2.1) 2. od: trafić
(1)
(1.1) 67-letnia Brytyjka miała szczęście w nieszczęściu. Lecąc do USA dostała zawału serca – to przykre. Na pokładzie samolotu było jednak… 15 kardiochirurgów – to szczęśliwy traf. Oczywiście, uratowali jej życie. (1.1) Co za traf! Poszedłem do osiedlowej księgarni i akurat była książka, której szukam od pół roku!
(1.1) szczęśliwy traf → taki, który był korzystny
(1.1) przypadek, zbieg okoliczności,
trafienie , trafianie , trafność trafiać , trafić trafny trafnie, trafunkiem
dziwnym trafem • trzeba trafu
(1.1) arabski: (1.1) hiszpański: (1.1) casualidad
traf ()
(1.1) trafić
trafi, maltrafi trafa, celtrafa, okultrafa trafe, trafprove trafpovo
traf ()
(1.1)
(1.1)