Benedykt ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) ;
(2.1) od: Benedykta
(1.1)
(1.1) Papież Benedykt został emerytem.
(1.1)
benedyktyn , benedyktynka , benedykta , benedykt , BieńPolskie nazwy własne. Encyklopedia pod red. Ewy Rzetelskiej-Feleszko, Kraków 2005, s. 208. Benek , Benuś Benedykta benedyktyński, Benedyktowy, benedyktowy
przysłowie: Benedykt w pole z grochem, Wojciech z owsem jedzie, Marek ze lnem, Filip tatarkę wywiedzie
(1.1) < → błogosławiony
(1.1)
angielski: (1.1) Benedict białoruski: (1.1) Венядзікт czeski: (1.1) Benedikt esperanto: (1.1) Benedikto francuski: (1.1) Benoît , Benoit hiszpański: (1.1) Benedicto łaciński: (1.1) Benedictus niemiecki: (1.1) Benedikt nowogrecki: (1.1) Βενέδικτος rosyjski: (1.1) Бенедикт , Венедикт słowacki: (1.1) Benedikt szwedzki: (1.1) Benedikt , Benedict włoski: (1.1) Benedetto