zwyciężać ()
, ,
czasownik nieprzechodni ( zwyciężyć) (1.1) odnosić zwycięstwo nad kimś lub czymś czasownik przechodni ( zwyciężyć) (2.1) pokonywać kogoś, wygrywać z kimś
(1.1) Miłość zawsze zwycięża. (2.1) Bokser z łatwością zwyciężał przeciwników.
(1.1) wygrywać (2.1) pokonywać
(1.1) przegrywać
zwycięstewko , zwyciężyciel , zwyciężca , zwyciężanie , zwycięstwo, zwycięzca, zwyciężczyni zwyciężony, zwycięski zwycięsko
angielski: (1.1) win, conquer; (2.1) conquer, overcome arabski: (1.1) ظفر, تغلب, هزم białoruski: (1.1) перамагаць czeczeński: (1.1) тола dolnołużycki: (1.1) dobywaś esperanto: (1.1) venki francuski: (1.1) vaincre, défaire gudźarati: (1.1) જીતવું (jītavuṁ) hiszpański: (1.1) vencer islandzki: (1.1) sigra japoński: (1.1) 勝つ (かつ, katsu) jidysz: (1.1) געווינען (gewinen) kazachski: (1.1) жеңу łaciński: (1.1) vinco niderlandzki: (1.1) winnen; (2.1) overwinnen niemiecki: (1.1) siegen nowogrecki: (1.1) νικώ rosyjski: (1.1) побеждать szwedzki: (1.1) segra, vinna; (2.1) segra, besegra, slå, spö, klå ukraiński: (1.1) перемага́ти włoski: (1.1) vincere