wybaczać () ,
czasownik przechodni niedokonany ( wybaczyć) (1.1) dawać przebaczenie, odpuszczać winę
(1.1)
(1.1) Kilka razy zdradził ją z innymi kobietami, ale ona zawsze wybaczała mu wszystkie jego postępki.
(1.1) wybaczać +
(1.1) wybaczać winę / zdradę
(1.1) przebaczać
wybaczenie , wybaczanie wybaczyć wybaczalny
angielski: (1.1) forgive arabski: (1.1) سامح, غفر azerski: (1.1) bağışlamaq baskijski: (1.1) barkatu białoruski: (1.1) выбачаць, дараваць dolnołużycki: (1.1) wódawaś duński: (1.1) tilgive esperanto: (1.1) senkulpigi francuski: (1.1) pardonner gagauski: (1.1) afetmää galicyjski: (1.1) perdoar hawajski: (1.1) wehe hiszpański: (1.1) perdonar jidysz: (1.1) פֿאַרגעבן (fargebn), מוחל זײַן (mojchl zajn) niderlandzki: (1.1) vergeven niemiecki: (1.1) verzeihen nowogrecki: (1.1) συγχωρώ nowopruski: (1.1) etwinūtun portugalski: (1.1) perdoar rosyjski: (1.1) прощать szwedzki: (1.1) förlåta ukraiński: (1.1) вибачати, пробачати włoski: (1.1) perdonare, scusare wolof: (1.1) baal