Małgorzata () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) ;
(1.1)
(1.1) Moja pani od chemii ma na imię Małgorzata. (1.1) Na biurku Małgorzaty pojawiły się przybory do pisania.
(1.1)
(1.1)
Małgorzacin , Małgorzatów Małgorzatka , Małgosia , Małgośka , Małgoś , Margo , Gosia , Gośka Małgocha Małgorzatowy
gdy na Małgorzaty mróz, jeszcze długo nie pojedzie wóz • deszcz na świętą Małgorzatę jest orzechom na stratę • ze świętą Małgorzatą upał przybiera, kanikułę otwiera • w lipcu się już kłosek korzy, że niesie dar Boży, a najpierwsza Małgorzata sierp w zboże założy • kiedy w Małgorzatę kropi, siano się źle kopi • na świętą Małgorzatę kopa zawsze w polu stanie • święta Małgorzata zapowiada środek lata • w dzień świętej Małgorzaty pierwsze gruszki do chaty • w świętą Małgorzatę skąd wiatr duje, drogę po zboże toruje
(1.1) Jan Rozwadowski, O zjawiskach i rozwoju języka. O rozwoju fonetycznym, „Język Polski i Poradnik Językowy” nr 2/1916, s. 45. < < (margarítēs) → perła
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
angielski: (1.1) Margaret, Margareth baskijski: (1.1) Hostaitza, Hostaizka, Margarita czeski: (1.1) Markéta esperanto: (1.1) Margareta estoński: (1.1) Margareeta fiński: (1.1) Margareeta francuski: (1.1) Marguerite galicyjski: (1.1) Margarida hiszpański: (1.1) Margarita interlingua: (1.1) Margarita kaszubski: (1.1) Małgòrzata łaciński: (1.1) Margarita łotewski: (1.1) Malgožata , Margarita niemiecki: (1.1) Margareta , Margarete nowogrecki: (1.1) Μαργαρίτα rosyjski: (1.1) Маргарита słowacki: (1.1) Margaréta , Margita szwedzki: (1.1) Margaret, Margareta, Margaretha, Margit, Magreta, Magretha włoski: (1.1) Margherita