tren ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) gatunek liryczny o charakterze elegijnym, poświęcony zmarłej osobie, wychwalający jej zalety i zasługi oraz opłakujący jej śmierć; (1.2) ogon, wydłużona część sukni lub płaszcza ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego; (1.3) tabor wojskowy (1.4) ośwagonowa z kołami (1.5) trenbolon
(1.1-5)
(1.1) Tren pojawił się w literaturze polskiej za sprawą Jana Kochanowskiego, który poświęcił im cały cykl. (1.2) Schodziła wolno, tren sukni ciągnął się za nią po szerokich marmurowych stopniach…Władysław Stanisław Reymont: Wampir
(1.1) trena, trenodja (1.2-4) trena
(1.1) trena , trenodja , trenienie trenić (1.2-4) trena
(1.1) < (thrḗnos) < → głośno płakać (1.2-4) < → wlec, ciągnąć za sobą
(1.1)
(1.3) angielski: (1.1) threnody; (1.2) train, trail czeski: (1.2) vlečka francuski: (1.1) complainte, thrène hiszpański: (1.1) planto , endecha , treno ; (1.2) cola interlingua: (1.2) cauda, traino niemiecki: (1.1) Threnodie ; (1.2) Schleppe , Kleidschleppe nowogrecki: (1.1) θρήνος , μοιρολόγι ; (1.2) ουρά rosyjski: (1.2) шлейф słowacki: (1.1) thrénos szwedzki: (1.2) släp włoski: (1.1) treno ; (1.2) strasico
tren ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pociąg
(1.1) Treni shkon deri në Moskë. → Pociąg jedzie do Moskwy.
(1.1) tren elektronik → trolejbus • tren i nëndheshëm → metro
tren ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pociąg
tren ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pociąg
tren ()
rzeczownik (1.1) pociąg
(1.1) abiadura handiko tren (AHT)
(1.1) bultzi
trenbide tren geltoki
tren ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pociąg
tren ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) tren (1.2) chwila
(1.2) trenutak
(1.1) (1.2)
tren ()
(1.1) wlec
treni, treniĝi, kuntreni trenaĵo, trenŝipo
tren ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pociąg
(1.1) trenes
tren ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pociąg
(1.1) tren; trens
(1.1) tren de rodalia → pociąg podmiejski
tren ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) pociąg, kolej (1.2) tabor (1.3) linia (produkcyjna)
(1.1-3)
(1.1) tren accelerat/rapid → pociąg pospieszny • tren personal → pociąg osobowy • a merge cu trenul → jechać pociągiem/koleją • a călători cu trenul → podróżować pociągiem • a pierde trenul → spóźniać się na pociąg • a prinde trenul → zdążyć na pociąg • a se urca în tren → wsiadać do pociągu • a coborî din tren → wysiadać z pociągu • a aștepta trenul → czekać na pociąg • tren de marfă → pociąg towarowy • tren subteran → metro • tren cu locuri rezervate → pociąg z miejscówkami (1.2) tren de luptă → tabor wojskowy
tren ()
rzeczownik (1.1) pociąg
(1.1) Tren rötar yaptı mı? → Czy pociąg ma opóźnienie?
tren ()
rzeczownik (1.1) pociąg
tren ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pociąg