tron ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych; (1.2) stanowisko monarchy w danym kraju (1.3) w : według klasyfikacji Pseudo-Dionizego Areopagity trzeci chór anielski; (1.4) sedes, muszla klozetowa
(1.1-4)
(1.1) Król zasiadł na tronie i zamyślił się. (1.2) W XV wieku tron Polski należał do Jagiellonów. (1.3) Razem z tronami i cherubinami serafini przebywają przed Bogiem w światłości.
(1.1) siedzieć na tronie (1.2) tron Polski / polski / Francji / francuski / … • objąć tron • wstąpić na tron • tron królewski / cesarski / papieski
(1.2) państwo, władztwo
detronizacja , intronizacja , tronowanie tronować , detronizować , intronizować tronowy
sojusz ołtarza i tronu • tron Piotrowy
< < (thrónos)
angielski: (1.1) throne; (1.2) throne arabski: (1.1) عرش baskijski: (1.1) tronu, jargoi; (1.2) tronu białoruski: (1.1) прастол bułgarski: (1.1) трон ; (1.2) трон chorwacki: (1.1) prijestolje czeski: (1.1) trůn duński: (1.1) trone esperanto: (1.1) trono grenlandzki: (1.1) issiavissaarsuaq gudźarati: (1.1) ગાદી (gādī) hiszpański: (1.1) trono ; (1.2) trono ; (1.4) trono interlingua: (1.1) throno jugorusiński: (1.1) трон , стол kataloński: (1.1) tron łaciński: (1.1) thronus , sedes niemiecki: (1.1) Thron nowogrecki: (1.1) θρόνος ; (1.2) θρόνος portugalski: (1.1) trono rosyjski: (1.1) престол rumuński: (1.1) tron słowacki: (1.1) trón turecki: (1.1) taht tybetański: (1.1) ཁྲི ukraiński: (1.1) трон ; (1.2) престол , трон włoski: (1.1) trono ; (1.2) trono ; (1.3) troni
tron ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) tron
(1.1) prijestol, prijestolje
tron ()
(1.1) tron
trono troni, detronigi, surtronigi
tron ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) tron
(1.1) tron; trons
tron ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) tron
(1.1)