__TOC__ bescheiden ()
przymiotnik (1.1) skromny (1.2) niewielki przysłówek (2.1) skromnie (2.2) niewiele
bescheiden ()
czasownik mocny, nierozdzielnie złożony (1.1) zadowalać się, zadowolić się (1.2) przypadać w udziale, przypaść w udziale (1.3) rozstrzygać, rozstrzygnąć (1.4) wzywać, wezwać przymiotnik (2.1) skromny, pokorny (2.2) prosty, skromny, niewyrafinowany, surowy (2.3) skromny, ubogi
(1.1-4)Wiktionary.de, bescheiden (Konjugation), 2019 bescheid|en (bescheidet), beschied, beschieden (haben) (2.1-3)
(2.3) Spät am Abend bereitete die Mutter eine bescheidene Mahlzeit für die ganze Familie vor. → Późnym wieczorem matka przygotowała skromny posiłek dla całej rodziny.
(1.1) sich bescheiden
(2.1) genügsam (2.2) einfach (2.3) armselig, karg, miserabel
(2.1) hochmütig, überheblich, arrogant
Bescheiden , Bescheidenheit , Bescheid , Bescheidung
(1.1)