tost ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy (1.1) podana na ciepło kromka pieczywa opieczona w specjalnym urządzeniu, tosterze;
(1.1) lub
(1.1) Tosty przyrządza się w elektrycznych maszynkach, przy stole konsumenta, w miarę potrzeby, ponieważ zimne przestają być tostami. (1.1) Na kolację zjadłem dwa tosty.
(1.1) grzanka
toster tościk tostować tostowy
angielski: (1.1) toast arabski: (1.1) خبز محمص baskijski: (1.1) txigorki białoruski: (1.1) тост duński: (1.1) toast esperanto: (1.1) toasto gruziński: (1.1) ორცხობილას hiszpański: (1.1) tostada jidysz: (1.1) טאָסט (tost) niemiecki: (1.1) Toast , Toastbrot norweski (bokmål): (1.1) toast norweski (nynorsk): (1.1) toast nowogrecki: (1.1) φρυγανιά rosyjski: (1.1) тост wilamowski: (1.1) tost
tost ()
rzeczownik policzalny (1.1) toast
(2.1) forma czasu przeszłego (past i past participle) to toss
(2.1) And marked a little vessel tost / Upon the foaming tide? → I zauważyliśmy małą łódź miotaną / Wysoko na pieniących się pływach?
tost ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cisza
tost ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) tost, grzanka (1.2) toast
(1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Jedzenie