następować () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( nastąpić) (1.1) idąc wchodzić, trafiać na coś (1.2) zdarzać się, stać się, odbywać się, dochodzić do skutku (1.3) występować po sobie kolejno
(1.1-3)
(1.2) Na początku jury następuje transgresja morza, duże obszary współczesnej Europy pokrywa morze epikontynentalne; pod koniec jury morza zaczynają się wycofywać. (1.3) Jak każde porównanie, porównanie homeryckie składa się z dwóch członów – drugi z nich (następujący po spójniku „jak”, „jako”, „jak gdyby” itp.) jest w porównaniu homeryckim obszernym, rozwiniętym obrazem, często stanowiącym samodzielny epizod fabuły utworu o dygresyjnym charakterze.
(1.2) nadejść, nastać
następny , następstwo , następca , następczyni , następowanie stąpać, nastąpić następny następnie
angielski: (1.1) step on ; (1.2) occur, ensue; (1.3) follow, follow up, succeed arabski: (1.2) (następować po) تابع, عقب dolnołużycki: (1.2) slědowaś duński: (1.1) træde på; (1.3) følge esperanto: (1.3) sekvi fiński: (1.1) seurata francuski: (1.1) marcher sur (qqch); (1.2) arriver; (1.3) suivre, succéder niemiecki: (1.1) auftreten, drauftreten; (1.2) geschehen, ereignen rosyjski: (1.2) наступать włoski: (1.1) calpestare; (1.2) occorrere